Apartman Boşluğu

Taşındık. Yabancı bir ev.

Eşyalar kolilerde, koliler bir yerlerde.

Bomboş, dopdolu ve dapdağınık bir evde.

Mutfak, apartman boşluğuna bakıyor.

İki metre karşısı başka bir daire. Penceresi açık.

Küçük bir kız çocuğu, kafasını uzattı, çekingen.

Siz buraya mı taşındınız, diye sordu.

Eşimle aynı anda, heyecanla, evet, dedik.

İşte ilk komşumuz.

Adın ne senin, diye sorduk.

Daha bir dakika olmadı tanışalı,

Biliyor musunuz, dedi, benim annem ve babam ayrı.

Arkasından bir kadın sesi:

“Kızım, kiminle konuşuyorsun sen!?”

One thought on “Apartman Boşluğu

  1. Geri bildirim: Sinmiş Hikâye – mehmet ali başaran

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s