Kısacık Öyküler -2

Esnaf*

Akşamüzeri, dört arkadaşız, bir şeyler yiyeceğiz.

Küçük bir kebapçıya girdik, dükkânda bizden başka müşteri yok gibi.

Serde öğrencilik var, her birimiz dürüm söyledik. İki tanesinde soğan olmasın, dedik. Dürümler geldi, hepsi de soğanlı.

İçecek söyledik, bir arkadaşın içeceği gelmedi. Ayranı bir kez daha rica ettik.

Kalkmak üzereyiz, arkadaş dürümden kalan kısmın paket yapılmasını rica etti. Tabak gitti lakin işin yoksa bekle dur, paket gelmedi. Ondan da geçtik.

Her şeyden vazgeçilen bir yerdeyiz. Allah’ım nereye geldik böyle biz.  

Çay içmekten kendi irademizle vazgeçtik. Eh, kalkalım artık dedik.

Hesabı ödemek için arkadaş parayı uzattı. Para üstü diye, uzattığı paranın aynısı kendisine geri verildi.

“Welcome To Tekirdağ!”

İçleri meçhul, kafaları “güzel” insanlar diyarı.

Derlerdi de inanmazdık.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s